بعد از قرار، معمولاً یک پیام کوتاه کافی است تا بگویید آیا دوست دارید دوباره همدیگر را ببینید. لازم نیست مدت انتظار ایدئالی حساب کنید یا برای جذاب به نظر رسیدن ابهام ایجاد کنید.
آنچه واقعاً منظورتان است بگویید
اگر از قرار لذت بردید، به نکته‌ای مشخص اشاره کنید: «از گفت‌وگویمان دربارهٔ آشپزی خوشم آمد. دوست داری آخر هفتهٔ آینده برای ناهار همدیگر را ببینیم؟» برنامه‌ای پیشنهاد کنید که پذیرفتن، رد کردن یا تغییر دادنش آسان باشد. قبل از موافقت طرف مقابل فعالیت گرانی رزرو نکنید.
اگر برای فکر کردن وقت لازم دارید، می‌توانید بدون وعدهٔ قرار بعدی این را بگویید. «ممنون که همدیگر را دیدیم. می‌خواهم کمی فکر کنم که آیا مایلم آشنایی را ادامه بدهم» روشن‌تر از وعده‌های پرشوری است که قصد عمل به آن‌ها را ندارید.
بدون داستان‌سازی با ابهام روبه‌رو شوید
پاسخ کوتاه یا دیرهنگام انگیزه‌های کسی را توضیح نمی‌دهد. حدس نزنید که پاسخ حتماً به ترنس بودن، رابطهٔ قبلی یا حرف شما مربوط است. اگر پاسخی نمی‌آید، به او فضا بدهید و از راه‌های دیگر پیام نفرستید.
بدون ارزیابی شخص پاسخ منفی بدهید
می‌توانید بگویید: «بابت دیروز ممنون. ارتباطی را که دنبالش هستم احساس نمی‌کنم، پس نمی‌خواهم قرار دیگری بگذاریم.» نیازی به انتقاد از ظاهر یا هویت او، یا پیشنهاد دوستی‌ای که نمی‌خواهید، نیست.
اگر طرف مقابل نپذیرفت، یک بار تصمیمش را بپذیرید. پاسخ منفی روشن به استدلال متقابل نیاز ندارد. هر کس حق دارد دربارهٔ ادامه دادن تصمیم بگیرد، حتی اگر شب برای دیگری خوشایند بوده باشد.
مطالعهٔ بیشتر
Love is respect: شناخت مرزهای شخصی. نمونه‌های عملی بالا پیشنهادهای تحریریه‌اند، نه یافته‌های پژوهشی یا تضمین نتیجه.