பயனுள்ள முதல் செய்தி, பதிலளிப்பதற்கு ஒரு சிறிய, குறிப்பிட்ட காரணத்தைத் தரும். உங்களுடன் பொருந்தியவர் திருநர் என்பதால் சிறப்பான தொடக்க வசனம் தேவையில்லை. அவர் தன்னைப் பற்றிப் பகிரத் தேர்ந்தெடுத்த விஷயத்திலிருந்து தொடங்குங்கள்.
வகைப்பாட்டை விட ஒரு குறிப்பைக் கவனியுங்கள்
அவரது சுயவிவரத்தில் ஓவியம் பற்றியிருந்தால், “கட்டடங்களை வரைய விரும்புகிறீர்கள் என்று கவனித்தேன். வரைய ஆசைப்படும் இடம் ஏதாவது உண்டா?” என்று முயலுங்கள். இது அவரது ஆர்வத்தைப் பற்றிப் பேச அழைக்கிறது. ஆனால் “திருநர் ஒருவருடன் காதல் சந்திப்புக்குச் செல்ல எப்போதும் விரும்பினேன்” என்பது, ஒரு வகை மக்களுடனான உங்கள் அனுபவத்தை மையமாக்குகிறது.
ஒரு கவனிப்பும் ஒரு கேள்வியும் என இரண்டு வாக்கியங்களே போதும். ஐந்து கேள்விகள் கொண்ட நேர்காணலாகவோ நீண்ட சுயசரிதையாகவோ மாற்றாதீர்கள். சுயவிவரத்தில் தகவல் குறைந்தால், “உங்களுக்குப் பிடித்த பிற்பகல் என்பது திரைப்படமா, நடைப்பயணமா, வேறு ஏதாவதா?” என்று தேர்வு கொடுங்கள்.
உரையாடல் இருவழியாக இருக்கட்டும்
அவர் பதிலளித்ததும் அடுத்த கேள்விக்கு முன் உங்களைப் பற்றியும் பகிருங்கள். அதே பொழுதுபோக்கு இல்லாவிட்டாலும் ஆர்வம் போதும்; நிபுணராக நடிப்பது உரையாடலுக்குப் பொய்யான தொடக்கத்தை உருவாக்கும்.
உடல், மருத்துவ வரலாறு அல்லது முந்தைய பெயர் பற்றிய கேள்விகளுடன் தொடங்காதீர்கள். சுயவிவரத்தில் திருநர் என்று குறிப்பிடுவது அந்த விஷயங்களை உரையாடலின் நோக்கமாக்காது.
பதிலளிக்க இடம் கொடுங்கள்
செய்தியை அனுப்பிவிட்டு உங்கள் நாளைத் தொடருங்கள். தாமதமான பதில் ஒருவரின் உணர்வுகளை விளக்கப் போதுமான தகவலல்ல. மீண்டும் மீண்டும் கவனம் கோருவது பெறுபவருக்குச் சுமையாகும். பதிலில்லையெனில் வேறு கணக்கிலிருந்து தொடர்புகொள்ளாமல் உரையாடலை அங்கேயே விடுங்கள்.
செய்தி ஒரு அழைப்பு; கடமை அல்ல. இந்த எடுத்துக்காட்டுகளை உங்கள் நடைக்கு ஏற்ப மாற்றிக்கொள்ளலாம்; பதிலை உறுதிசெய்யும் வசனங்கள் அல்ல.
மேலும் படிக்க
Love is respect: தனிப்பட்ட எல்லைகளைப் புரிந்துகொள்வது. மேலுள்ள நடைமுறை எடுத்துக்காட்டுகள் ஆசிரியர் குழுவின் ஆலோசனைகள்; ஆய்வு முடிவுகளோ, குறிப்பிட்ட பலனுக்கான உத்தரவாதமோ அல்ல.