انحصار عاشقانه به گفت‌وگو درباره معنای آن برای هر دو نیاز دارد، نه فرض براساس تعداد قرارها یا عنوان رابطه. می‌توانید رابطه انحصاری بخواهید بی‌آنکه وانمود کنید دیگری قبلاً پذیرفته است.
خواسته خود را بگویید و پاسخ بخواهید
بگویید: «می‌خواهم فقط با یکدیگر قرار بگذاریم. تو هم این را می‌خواهی؟» برای پاسخ واقعی مکث کنید. پاسخ نامطمئن بله نیست و ردکردن نیازمند دفاع قانع‌کننده درباره برتری ترجیح شما نیست.
اگر انحصار نمی‌خواهید، پیش از اتکای دیگری به برداشتی متفاوت روشن بگویید. با عنوانی مبهم به یک نفر تعهد و به دیگری آزادی نشان ندهید. چیزی را که اکنون واقعاً ارائه می‌کنید توصیف کنید.
فعالیت‌های مورد نظر را توضیح دهید
بررسی کنید آیا توافق شامل قرار عاشقانه با دیگران، استفاده از خدمات آشنایی برای ارتباط جدید یا ادامه گفت‌وگوهای عاشقانه موجود است. هر تعامل با دوست را عاشقانه فرض نکنید. درباره انتخاب‌ها بپرسید، نه فهرست افرادی که شریک ممنوع از شناختنشان است.
مثال: «برای من یعنی با افراد دیگر قرار نگذارم. تو گفت‌وگوهای در جریان را چگونه مدیریت می‌کنی؟» پیش از فرض یکسانی تعریف‌ها پاسخ را بشنوید. ترنس‌بودن ترجیح آماده‌ای برای ساختار رابطه ایجاد نمی‌کند.
درباره زمان آغاز تغییر توافق کنید
اگر هر دو ترتیب را می‌خواهید، زمان آغاز و تغییر عملی هر نفر را مشخص کنید. توافق جدید را به دوره‌ای که هنوز مطرح نشده بود عطف به ماسبق نکنید.
تغییر پروفایل آشنایی تصمیمی جدا درباره حریم خصوصی است. می‌توانید بدون مطالبه اعلام عمومی، تصویر حساب یا دسترسی به دستگاه، توافق کنید که به دنبال قرارهای عاشقانه جدید نباشید. تغییرهای قابل مشاهده را باهم بررسی کنید و آن‌ها را آزمون فوری اثبات نسازید.
برای صداقت آینده جا بگذارید
بپرسید خواست تغییر توافق را چگونه مطرح می‌کنید. فرد می‌تواند بگوید دیگر آن را نمی‌خواهد و دیگری درباره ادامه رابطه تصمیم بگیرد. تغییر نیازمند گفت‌وگوست؛ رفتار خاموش انگار توافق عوض شده، دیگری را با اطلاعات قدیمی می‌گذارد.
اگر توافق ندارید، ناسازگاری را بپذیرید. هیچ‌کس مجبور به پذیرفتن ترتیبی ناخواسته نیست. هدف فهم صریح و جاری است، نه گرفتن عنوان یا وعده زیر فشار.
مطالعه بیشتر
Love is respect: مرزهای شخصی. پرسش‌ها آغازگرهای تحریریه‌ای درباره توافق‌اند، نه حکم بر درست‌بودن یک ساختار رابطه برای همه.