قرار مقرون‌به‌صرفه می‌تواند مشخص و بافکر باشد. اول بر سر بودجه‌ای راحت برای هر دو توافق کنید که رفت‌وآمد و هزینهٔ غیرمنتظره را هم در نظر بگیرد.
از علاقهٔ مشترک برنامه بسازید
اگر کتاب‌خوانید، در کتابخانهٔ عمومی بگردید و هر یک کتابی برای گفت‌وگو انتخاب کنید. اگر عکاسی دوست دارید، مسیر عمومی کوتاهی انتخاب کنید و دنبال رنگ‌ها یا معماری جالب بگردید. اگر فیلم دوست دارید، با نوشیدنی دربارهٔ فیلمی که هر دو قبلاً دیده‌اید حرف بزنید.
این‌ها قالب‌های پیشنهادی‌اند، نه ادعا دربارهٔ وجود مکان یا رویدادی خاص در محل شما. ساعت، شرایط دسترسی و ورودی را پیش از رفتن بررسی کنید. «ورود رایگان» ممکن است هنوز هزینهٔ رفت‌وآمد، غذا یا رزرو داشته باشد.
در دعوت جزئیات کافی بدهید
«دوست داری یکشنبه ساعتی در نمایشگاه کتابخانه بگذرانیم؟ نوشته ورود رایگان است؛ بعدش تصمیم می‌گیریم قهوه بخوریم یا نه» از «یک کار ارزان بکنیم» اطلاعات بیشتری می‌دهد.
قبل از افزودن بخش‌های پولی بپرسید. اگر کسی پیشنهاد پرداخت داد، روشن کنید قبول آن الزام به ادامهٔ قرار یا رابطه ایجاد نمی‌کند. تقسیم هزینه هم انتخاب معتبری است.
توجه را روی شخص نگه دارید
لازم نیست هر دقیقه سرگرمی داشته باشد. دربارهٔ چیزهایی که با هم می‌بینید بپرسید و واکنش خود را بگویید. فرض نکنید کسی چون ترنس است نوع خاصی از قرار لازم دارد.
آخر کار ببینید از وقت لذت بردید و برنامه راحت بود یا نه. بودجهٔ بیشتر پاسخ این پرسش‌ها را به‌جای شما نمی‌دهد.
مطالعهٔ بیشتر
Love is respect: شناخت مرزهای شخصی. نمونه‌های عملی بالا پیشنهادهای تحریریه‌اند، نه یافته‌های پژوهشی یا تضمین نتیجه.