عذرخواهی می‌تواند عمل را نام ببرد، اثرش را بپذیرد و بگوید چه چیزی را متفاوت انجام می‌دهید. نمی‌تواند دیگری را ملزم به بخشش، دلگرم‌کردن شما یا ادامه رابطه کند. از خطای مشخص شروع کنید، نه دفاع از کل شخصیت خود.
کاری را که کردید روشن بگویید
«پیامت را بدون اجازه با دوستی در میان گذاشتم» عمل را مشخص می‌کند. «اگر ناراحت شدی متأسفم» عمل را مبهم و واکنش دیگری را مشکل اصلی جلوه می‌دهد. توصیفی به کار ببرید که مسئولیتش را بدون اتهام متقابل می‌پذیرید.
اگر نام یا واژه نادرست برای شریک به کار بردید، آن را اصلاح کنید بدون اینکه از او دلداری بخواهید. بگویید: «نام نادرست را به کار بردم. متأسفم؛ نامی را استفاده می‌کنم که خواستی.» تمرکز را بر اصلاح نگه دارید، نه شرح دشواری خودتان.
چیزی را بپذیرید که واقعاً می‌دانید
می‌توانید بپذیرید اشتراک پیام، انتخاب مخاطب را از فرد گرفت. ادعا نکنید همه احساس‌های ایجادشده را می‌دانید. اگر اثر را توضیح داد، بدون بحث درباره اینکه باید چنین احساسی داشته باشد گوش دهید.
توضیح شاید مرتبط باشد، اما مسئولیت را لغو نمی‌کند. «فکر کردم دوستم کمک می‌کند» جای «باید اول از تو می‌پرسیدم» را نمی‌گیرد. پیش از رسیدگی به عمل، تأیید نیت خود را نخواهید.
جبرانی ملموس و در اختیار خود پیشنهاد دهید
در مثال پیام، می‌توانید اشتراک را متوقف، نسخه ارسال‌شده خود را حذف و از گیرنده حذف نسخه‌اش را بخواهید. صادق باشید که حذف از دستگاه فرد دیگر را تضمین نمی‌کنید. بپرسید آیا گام عملی دیگری می‌خواهد، بدون اینکه طراحی کل پاسخ را بر عهده او بگذارید.
هدیه گران یا اقدام عمومی را جای اصلاح خصوصی خواسته‌شده نگذارید. پیش از درگیرکردن دیگران بپرسید. عذرخواهی عمومی می‌تواند همان اطلاعاتی را افشا کند که فرد خصوصی می‌خواست.
بدون مطالبه پایان ماجرا عمل کنید
کار آینده را روشن بگویید: «پیش از اشتراک هر بخشی از گفت‌وگوهایمان می‌پرسم.» سپس انجام دهید. پرسش مکرر درباره بخشیده‌شدن، عذرخواهی را به درخواست دیگری برای مدیریت تبدیل می‌کند.
ممکن است زمان بخواهد، مرزی دیگر تعیین کند یا رابطه را ادامه ندهد. عذرخواهی حتی بدون نتیجه دلخواه مناسب است. جبران درباره کارهای ممکن شماست، نه وعده بازگشت همه‌چیز به گذشته.
مطالعه بیشتر
Love is respect: مرزهای شخصی. نمونه‌ها پیشنهادهای تحریریه‌ای‌اند، نه راهنمایی بالینی یا تضمین بخشش.