خواستن قراری دیگر خودبه‌خود به معنی تبادل کلید، دیدن دوستان یا اعلام رابطه نیست. حرکت با آهنگی راحت از نام‌بردن گام مشخص آغاز می‌شود. رابطه لازم نیست طبق جدول زمانی شخص دیگری پیش برود.
این پیشنهادها بر انتخاب‌های روزمره درباره زمان و تعهد تمرکز دارند. فرض نمی‌کنند همه افراد ترنس آهنگ ترجیحی یا دلیل واحدی برای نیاز به زمان بیشتر دارند.
گام بعدی را نام ببرید، نه تمام آینده را
پیشنهادی مشخص انتخاب کنید: هفته‌ای دو دیدار، رفتن باهم به شام یک دوست یا برنامه سفر آخر هفته. توضیح دهید برای شما چه معنایی دارد و بپرسید برای دیگری چه معنایی خواهد داشت.
برای مثال: «دوست دارم علاوه بر شنبه، در طول هفته هم ببینمت. با برنامه‌ات سازگار است؟» این از «چرا پیشرفت نمی‌کنیم؟» روشن‌تر است و چیزی مشخص برای پذیرش، تغییر یا رد می‌دهد.
تصمیم‌های جدا را جدا نگه دارید
پذیرش قرارهای بیشتر، انحصاری‌بودن را تعیین نمی‌کند. دیدن یک دوست به معنی موافقت با دیدن همه نیست. هر تصمیم را جدا بررسی کنید و یک بله را اجازه مجموعه‌ای از تغییرها ندانید.
اگر می‌خواهید شریک‌تان را معرفی کنید، بپرسید چگونه معرفی شود و چه جزئیاتی را می‌توانید بگویید. راحت‌بودن با اینکه یک نفر از رابطه باخبر است، خودبه‌خود به معنای راحت‌بودن با انتشار عمومی آن نیست. هویت یا گذشته شریک را به جای او برای دیگران توضیح ندهید.
برای «هنوز نه» جا بگذارید
فرد می‌تواند ادامه آشنایی را بخواهد و گام خاصی را رد کند. بپرسید: «ترتیب فعلی را نگه داریم، برنامه کوچک‌تری امتحان کنیم یا فعلاً کنار بگذاریم؟» پاسخ را بدون درخواست توضیح خصوصی بپذیرید.
اگر آهنگ پیشنهادی مناسب شما نیست، محدودیت خود را صادقانه بگویید. «من زمان منظم‌تری باهم می‌خواهم تا آنچه اکنون می‌توانیم ترتیب دهیم» اختلاف را توضیح می‌دهد. تکرار پرسش پس از پاسخ روشن توافق نمی‌سازد.
زمان مفیدی برای بازگشت تعیین کنید
می‌توانید پس از چند قرار یا تغییر شرایطی مشخص دوباره صحبت کنید. بازبینی فرصتی برای شنیدن خواسته‌های کنونی است، نه ضرب‌الاجلی که فرد موظف باشد تا آن زمان موافقت کند.
زمان گذشته باهم را بدهی نشان ندهید. پس از گفت‌وگو می‌توانید همان‌گونه ادامه دهید، تغییری کوچک بیازمایید یا ناسازگاری را بشناسید. هدف عملی صریح‌کردن انتخاب بعدی است، نه اثبات سرعت کافی پیشرفت رابطه.
مطالعه بیشتر
Love is respect: شناخت مرزهای شخصی. نمونه‌ها پیشنهادهای تحریریه‌ای‌اند، نه یافته پژوهشی یا نتیجه تضمین‌شده.