ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇರುವ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಹೆಸರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗ ದಿನನಿತ್ಯದ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಸುಲಭ. “ಭಾನುವಾರ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಕರೆಯುವ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಾಯಿತು” ಎನ್ನುವುದು ಆರಂಭಿಸಲು ಒಂದು ಆಧಾರ ನೀಡುತ್ತದೆ. “ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುವುದೇ ಅಸಾಧ್ಯ” ಎನ್ನುವುದು ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲಿನ ತೀರ್ಪಾಗಿ ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಳಗಿನ ಸಲಹೆಗಳು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ; ಬೆದರಿಕೆ ಅಥವಾ ಭಯವಿರುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ.
ಸಮಸ್ಯೆ ಮತ್ತು ಸಮಯದ ಬಗ್ಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ
ಈಗ ಮಾತನಾಡಲು ಅನುಕೂಲಕರ ಸಮಯವೇ ಎಂದು ಕೇಳಿ. ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೋಣೆಯವರೆಗೂ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮುಂದುವರಿಸುವ ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸುವ ಬದಲು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪರ್ಯಾಯ ಸಮಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ. ಯಾರೂ ವಾದದಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಷರತ್ತಿಲ್ಲದೆ ವಿರಾಮಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ: “ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಜನರನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ತೀರ್ಮಾನಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.” ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಬಿಡಿ. ಎದುರಿನವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಮುಖ್ಯವೆನಿಸಿದರೆ, ಮೊದಲು ಯಾವುದನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಬೇಕು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ ಮುನ್ನ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ.
ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಆರೋಪಿಸದೆ ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ
ಏನಾಯಿತು ಮತ್ತು ಯಾವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇತ್ತು ಎಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸಿದ್ದಿರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿ. “ಅದು ನಮ್ಮ ಯೋಜನೆಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಶಾಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ” ಎನ್ನುವುದು “ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅವರನ್ನು ಕರೆದಿರಿ” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನ. ಮೊದಲ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬಹುದು; ಎರಡನೆಯದು ಬೇರೊಬ್ಬರ ಉದ್ದೇಶಗಳು ತನಗೆ ಗೊತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಎದುರಿನವರು ತಮ್ಮ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ. ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ ಅದರ ಅರ್ಥದ ಬಗ್ಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಇರಬಹುದು. ಯಾರಾದರೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಏಕೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು ಎಂದು ವಿವರಿಸಲು ಅವರ ಲಿಂಗ, ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಗುರುತು ಅಥವಾ ಖಾಸಗಿ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬಳಸಬೇಡಿ.
ನೈಜ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ
ಅತಿಥಿಯ ಉದಾಹರಣೆಯಲ್ಲಿ, ಜನರನ್ನು ಕರೆಯುವ ಮೊದಲು ಕೇಳುವುದು, ಕೆಲವು ಸಮಯವನ್ನು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಿಡುವುದು ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು ಆಯ್ಕೆಗಳಾಗಬಹುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಯ್ಕೆಯೂ ಇಬ್ಬರಿಂದ ಏನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿ. ಒಬ್ಬರು ಮಾತ್ರ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ರಾಜಿ ಎಂದು ಕರೆಯಬೇಡಿ.
ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿ: “ಅತಿಥಿಯ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವ ಮೊದಲು, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೋಣೆ ಈಗಾಗಲೇ ಬೇಕಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ನಾವು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇವೆ.” ಬದಲಾವಣೆ ಯಾವಾಗಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿ. ಒಪ್ಪಂದವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳಿ; ಎದುರಿನವರು ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವೊಂದನ್ನು ಘೋಷಿಸಬೇಡಿ.
ಕೂಡಲೇ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುವಂತೆ ಕೇಳದೆ ಮುಗಿಸಿ
ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಸಾರಾಂಶವಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿಲ್ಲದಿರಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ. ಚರ್ಚೆ ಮುಗಿದಿದೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಯಾರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವಂತೆ ನಟಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಕ್ಕೇ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಬೇಡಿ.
ಚರ್ಚೆಯ ಜಾಗವನ್ನು ಅವಮಾನ ಅಥವಾ ಒತ್ತಡ ಪಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ನೀವು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ಬೆದರಿಕೆಯ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಸಂವಹನದ ಅಭ್ಯಾಸ ಒಂದು ಕಾರಣವಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸಕ್ಕೂ ಇಬ್ಬರೂ ಒಪ್ಪುವ ಪರಿಹಾರ ಇರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ; ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ಮೌನವನ್ನು ಒಪ್ಪಂದವೆಂದು ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಉತ್ತಮ.
ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದು
Love is respect: ವೈಯಕ್ತಿಕ ಗಡಿಗಳು. ಈ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಸಂಪಾದಕೀಯ ವಿಧಾನಗಳು; ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಲಿ, ಪರಿಹಾರದ ಖಾತರಿಯಾಗಲಿ ಅಲ್ಲ.