ഇപ്പോൾ തീരുമാനിക്കേണ്ട കാര്യം എന്താണെന്ന് പറയാൻ കഴിയുമ്പോൾ ഒരു ദൈനംദിന അഭിപ്രായവ്യത്യാസം ചർച്ച ചെയ്യാൻ എളുപ്പമാണ്. “ഞായറാഴ്ച അതിഥികളെ ക്ഷണിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നമുക്കു അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ടായി” എന്നത് ഒരു തുടക്കം നൽകുന്നു. “നിങ്ങളോടൊപ്പം ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല” എന്നത് ചർച്ചയെ ആ വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിധിയാക്കി മാറ്റുന്നു. താഴെയുള്ള നിർദേശങ്ങൾ സ്വമേധയാ നടക്കുന്ന സംഭാഷണങ്ങൾക്കുള്ളതാണ്; ഭീഷണിയോ ഭയമോ ഉൾപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾക്കുള്ളതല്ല.
വിഷയത്തിലും സമയത്തിലും ധാരണയിലെത്തുക
ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കാൻ പറ്റുന്ന സമയമാണോ എന്നു ചോദിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ ഓരോ മുറിയിലേക്കും പിന്തുടർന്ന് സംസാരിക്കുകയോ ആവർത്തിച്ചു സന്ദേശങ്ങളയയ്ക്കുകയോ ചെയ്യാതെ ഒരു കൃത്യമായ മറ്റൊരു സമയം നിർദേശിക്കുക. തർക്കത്തിൽ തുടരാൻ ഒരാളെയും നിർബന്ധിക്കാതെ ഇടവേള എടുക്കാമെന്ന് ധാരണയിലെത്താം.
ഒരു വിഷയം പറയുക: “ആളുകളെ വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിക്കുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് നമുക്ക് തീരുമാനിക്കണം.” ബന്ധമില്ലാത്ത ഉദാഹരണങ്ങൾ മറ്റൊരു സംഭാഷണത്തിനായി മാറ്റിവെക്കുക. മറ്റൊരു വിഷയമാണ് പ്രധാനമെന്ന് മറ്റേയാൾ കരുതുന്നുവെങ്കിൽ ആദ്യം എന്തു ചർച്ച ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അതു കേൾക്കുക.
ഉദ്ദേശങ്ങൾ ആരോപിക്കാതെ സംഭവം വിവരിക്കുക
എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നും ഏതു ക്രമീകരണമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതിയതെന്നും പറയുക. “അതായിരുന്നു നമ്മുടെ പദ്ധതിയെന്നതിനാൽ ശാന്തമായൊരു ഉച്ചതിരിഞ്ഞാണ് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത്” എന്നത് “എന്നെ പരിഗണിക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ അവരെ ക്ഷണിച്ചത്” എന്നതിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. ആദ്യ വാചകം വ്യക്തമാക്കാം; രണ്ടാമത്തേത് മറ്റൊരാളുടെ ഉദ്ദേശം നിങ്ങൾക്കറിയാമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു.
മറ്റേയാൾക്കും അവരുടെ വിവരണം നൽകാൻ അവസരം നൽകുക. സംഭവത്തിൽ യോജിച്ചാലും അതിന്റെ അർഥത്തിൽ വിയോജിക്കാം. ഒരാൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ പെരുമാറുന്നതെന്ന് വിശദീകരിക്കാൻ അവരുടെ ലിംഗമോ ട്രാൻസ് സ്വത്വമോ സ്വകാര്യ ചരിത്രമോ ഉപയോഗിക്കരുത്.
യഥാർഥ വഴികൾ താരതമ്യം ചെയ്യുക
അതിഥികളുടെ ഉദാഹരണത്തിൽ, ആളുകളെ ക്ഷണിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചോദിക്കുക, സന്ദർശകർക്കായി ചില സമയങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ സുഹൃത്തുക്കളെ മറ്റൊരിടത്ത് കാണുക എന്നിവ വഴികളാകാം. ഓരോ വഴിക്കും ഇരുവരും എന്തു ചെയ്യേണ്ടിവരുമെന്ന് ചോദിക്കുക. ഒരാൾ മാത്രം സമ്മതിച്ച കാര്യത്തെ ഒത്തുതീർപ്പ് എന്നു വിളിക്കരുത്.
സാധ്യമെങ്കിൽ ചെറിയൊരു അടുത്ത ചുവട് തിരഞ്ഞെടുക്കുക: “ഒരു സന്ദർശകനെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പൊതുമുറി ഇതിനകം ആവശ്യമാണോ എന്നു നമ്മൾ പരിശോധിക്കും.” മാറ്റം എപ്പോൾ തുടങ്ങുമെന്നും വ്യക്തമാക്കുക. ധാരണയിലെത്തിയില്ലെങ്കിൽ, മറ്റേയാൾ സംസാരം നിർത്തിയെന്ന കാരണത്താൽ ഒരു പരിഹാരം പ്രഖ്യാപിക്കാതെ അതുതന്നെ പറയുക.
ഉടനെയുള്ള ആശ്വാസവാക്കുകൾ ആവശ്യപ്പെടാതെ അവസാനിപ്പിക്കുക
പ്രായോഗിക തീരുമാനം ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞിട്ട് വികാരപരമായ പ്രതികരണങ്ങൾ പൂർത്തിയാകാതെ വിടാം. ചർച്ച കഴിഞ്ഞുവെന്ന് തെളിയിക്കാൻ ഒരാൾ സന്തോഷം അഭിനയിക്കേണ്ടതില്ല. വിഷയം ഉന്നയിച്ചതിനുതന്നെ മാപ്പു പറയണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടാതിരിക്കുക.
അധിക്ഷേപമോ സമ്മർദമോ ചർച്ചയുടെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്താൽ നിങ്ങൾക്കത് നിർത്താം. ഭീഷണിയുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ തുടരാനുള്ള കാരണമല്ല ഒരു ആശയവിനിമയ അഭ്യാസം. സാധാരണ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളിൽപ്പോലും എല്ലാ വ്യത്യാസങ്ങൾക്കും ഇരുവർക്കും സമ്മതമായ പരിഹാരം ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല; മനസ്സില്ലാത്ത മൗനത്തെ സമ്മതമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാൾ അത് വ്യക്തമായി പറയുന്നതാണ് നല്ലത്.
കൂടുതൽ വായിക്കാൻ
Love is respect: വ്യക്തിപരമായ പരിധികൾ. ഈ ഉദാഹരണങ്ങൾ പ്രായോഗിക അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾക്കുള്ള എഡിറ്റോറിയൽ സമീപനങ്ങളാണ്; ചികിത്സയോ പരിഹാരം ലഭിക്കുമെന്ന ഉറപ്പോ അല്ല.